Inzending voor de wedstrijd Webd@ns


Uitgangspunten:


Dans op het web is niet live; het is dus een grafische vorm,
maar het is wel een vorm die dynamisch kan zijn (anders dus dan film).
Als we het werk van dansers en choreografen willen respecteren,
dan moeten we zoeken naar een vorm waarbij
die dansers in hun unieke bijdrage worden herkend,
en waarin de choreografische kracht een begrijpelijk kader vormt,
maar in eerste instantie is het web een plek waar
de interactiviteit het specifieke kenmerk is.


Dit wil zeggen, dat het mogelijk moet zijn voor de bezoekers om in de dans in te grijpen, zonder dat de dansers en choreografen daar direct invloed op kunnen uitoefenen.
In dit voorstel zoek ik naar een manier waarop deze ingrepen zodanig kunnen gebeuren
dat ook het respect voor de dansers en de choreografie centraal staat.


Dans op het web is geen dans in het theater;
Dat wil zeggen: de dansvloer kan in princiepe oneindig zijn.
De dansvloer is het web; d.w.z. de dansvloer hoeft niet eens vlak te zijn -
de dansvloer kan wiskundig worden gedefinieerd.



 
Medewerkers:
Ik zou dit project willen uitvoeren in samenwerking met de volgende kunstenaars:

Wies Bloemen (Choreografe) en  dansers uit haar dansgezelschap AYA.
Kaoru Yamamoto, (Graphic Artist, Video Artist, VJ)
Liselot IJsendoorn, (Video Kunstenares)
Bram van Waardenberg, (Astronoom, Interdisciplinair Kunstenaar)
Loek Dikker, (Musicus, componist, filmmuziek).
Hans Dekker, Techicus, Senior Programmer.

Er zal ook hulp nodig zijn van de NPS, bij het filmen.
 



 
Project Omschrijving.

Stelt u zich een patroon voor van vijfhoeken.
Dansers dansen volgens dit patroon, volgen die lijnen.
De danser verplaatst zich van hoekpunt naar hoekpunt,
en op elk hoekpunt kan hij of zij drie kanten op:
schuin links, schuin rechts, of terug.


Zie de site van Bram van Waardenberg.
De verplaatsing van hoekpunt naar hoekpunt duurt vijf tellen.
Een zo'n verplaatsing is de choreografiesche basisunit:
die bestaat uit een beginpositie,
4 tellen beweging,
een eindpositie na die vier tellen,
en (voorafgaande aan die vier tellen)
een morph van één tel,
die de eindpositie van de vorige unit verbindt
met de beginpositie van de huidige unit.
(Bij de meeste morphs gaat de ene menselijke vorm in de andere over, maar hier kan de danser tijdelijk de menselijke vorm verliezen- er kan dus ook een puur grafische overgang zijn. Ik gebruik hier de term morph, maar er zijn ook andere technieken waarmee een dergelijke transformatie mogelijk is, zie de site van Liselot IJsendoorn)
De functie van de morph is onder andere
de mogelijkheid te scheppen
dat de beweging vloeiend doorloopt
In de meest eenvoudige vorm zijn er dus
voor de basisunit tien mogelijke richtingen:
de vijf zijden van de vijfhoek,
(die elk een andere hoek ten opzichte van de camera hebben),
die elk in twee richtingen gedansd kunnen worden.

Elke richting kan uit 3x10 eindposities voorkomen, zodat elke richting met dertig morphs gecombineerd moet worden: er zijn dus drie honderd basisunits, waarvoor een danser tien units moet dansen op film. De Choreografe is verantwoordelijk voor de eenheid van deze groep van tien bewegingen.
Te overwegen is dan nog om een unieke inzet, en een unieke eindbeweging te maken.

Later kunnen aan de basisbewegingen nog andere worden toegevoegd, bijvoorbeeld een 'sur place' (vijf tellen op de plaats blijven), of langere bewegingen van tien tellen - er zijn tal van mogelijkheden.
Om het verschil tussen de dansers, en dus het verschil in dansinterpretatie duidelijk te maken, moet dit met minstens drie dansers worden gedaan. De drie dansers geven dus elk hun eigen vorm aan de choreografische verzameling bewegingen, stellen de kijker voor een keuze, en dwingen hem/haar daardoor zich te verdiepen in de dans-kwaliteiten van elke danser.
Dit levert dus een totaal op van negenhonderd basisunits.

De bezoeker van de web-site kan nu door middel van de muis bepalen hoe hij of zij de bewegingen van de dansers aaneen wil schakelen: moet dus kiezen tussen de dansers, en dan een patroon uitzetten op een dansvloer die in princiepe oneindig is. Elke choreografische unit is een korte film, waarschijnlijk in streaming video, waarbij de danser is gefilmd tegen een transparante achtergrond, met een camera die via twee loodrecht op elkaar staande (en altijd dezelfde) assen met de danser mee beweegt en een constante afstand houdt.
De kijker reist dus 'met de danser mee' over de vloer, maar niet volgens dezelfde hoeken als de danser. De kijker gaat alleen van links naar rechts, en van voor naar achter.
Doordat men op de website in het beeld kan inzoomen, kan tot op zekere hoogte (bepaald door de beelddefinitie) de afstand tot de danser worden beinvloedt en kan de danser dus 'naar voren' en 'naar achter' worden gebracht door de kijker.

Doordat de bewegingscoordinaten van de kijker niet gelijkop gaan met die van de danser, kan de raadselachtige rijkdom van bewegingsrichtingen die de vijfhoek biedt zichtbaar worden.
De muziek, in vijfkwartsmaat, zou eveneens een aaneenschakeling van units kunnen zijn, en dan een zeker 'minimal' karakter dragen, maar het zou ook een vaste compositie kunnen zijn van 5 minuten, zoals de opdracht vraagt. In ieder geval zou er een aan tijdcode vergelijkbare puls in moeten meelopen die de dans met de muziek synchroniseert.
Het zou mooi zijn om te zien of er plekken voor majeur/mineur overgangen in zouden kunnen worden gemaakt waar de kijker zou kunnen kiezen.

Aangezien vijfhoeken zich niet in een plat vlak laten aaneenschakelen, is het ook mogelijk dat de dansers op een virtuele, gekromde, vloer dansen. Daarvoor zouden dan een groter aantal basisunits moeten worden gemaakt, omdat een danser dan ook 'schuin omhoog', of 'schuin omlaag' moet dansen, en de camera krijgt er dan natuurlijk ook een derde as bij.
Het is ook mogelijk om een zichtbaar 'pad' voor de dansers te maken, omdat de grid van de beweging, uiteindelijk een wiskundig gegeven, door de computer berekend wordt.

Ook is het mogelijk om twee of drie dansers parallel te laten dansen (voor- en achtergrond), zodat je een 'chor de ballet' zou kunnen samenstellen, of verschillende dansers op verschillende paden combineren door de transparante beelden over elkaar te leggen. Met de huidige snelheid van computers zal dat nog niet gaan, maar voor de toekomst is dat zeker mogelijk.

Ook later zal het misschien ook mogelijk zijn om dansers in elkaar te laten overgaan, door middel van specifieke morphs, die dan moeten worden aangemaakt, omdat dan waarschijnlijk het aantal permutaties te groot wordt om ze van tevoren allemaal te maken. (De kijker moet dan wachten voor hij of zij verder kan.)

De dansers kunnen tegen een veelheid van achtergronden worden geplaatst, achtergronden die op de site ter beschikking staan, maar ook achtergronden die de kijkers waar dan ook vandaan op het net 'linken'.

De kijker zal voorlopig waarschijnlijk niet in 'real time' zijn versie van een dans kunnen maken. Op de server waar alles vandaankomt, moeten de filmpjes in een bepaalde volgorde worden klaargezet, door middel van een 'Editing Decision List' die elke kijker stap voor stap aanmaakt. Misschien moeten er dus ook specifieke morphs worden 'gerenderd', wat nog veel tijd kost. Deze EDL files kunnen de kijkers dan ook onderling uitwisselen, zo'n file met keuzes en parameters wordt dan een klein document dat je naar iemand kan toesturen.


Later kunnen andere dansers, eventueel in samenwerking met andere choreografen op hun eigen site ook korte bewegingsfiles ter beschikking stellen als de format duidelijk is gedefinieerd, zodat een kijker dansers van andere sites 'in kan mengen' . Op die manier kan de inbreng in het project ook internationaal worden.


Omdat de Kijkers 'EDL's' maken, waarbij de dansfilmpjes op de oorspronkelijke site blijven, kan een danser die filmpjes dus ook 'herzien', of 'updaten'. Daarmee worden dus ook alle weergaves van de project files beinvloedt, zodat er een ontwikkeling kan onstaan van de dansen, waarbij ook de dansers greep houden op de ontwikkeling. Het is zelfs mogelijk dat componist, choreografe en dansers een heel nieuwe set maken.

Verder is het mogelijk om op bepaalde momenten geen keuze van kijker toe te staan, maar een vaste sequens, te bepalen door de danser, of de choreograaf, van af een bepaald punt noodzakelijk te maken. Ook zouden op bepaalde momenten 'random' choices kunnen worden geintroduceerd, waarna de rest van de dans een heel wisselend verloop kan hebben: dat is dan weer een keuze die wel aan de bezoeker/kijker wordt gelaten.


Contact: Marc-Jan Trapman

Home